Nog één poging

Mijn hoofd loopt over. Er is zo veel om over na te denken! De laatste maanden besteed ik veel tijd aan allerlei interessante artikelen, personen, websites die ik via Twitter heb ontdekt. Maar af en toe loopt mijn hoofd over van al die nieuwe indrukken.

Ik blaas mijn blog eigenlijk nieuw leven in in een poging die stroom van informatie te ordenen, er een mening over te vormen en het al dan niet mee te nemen in de praktijk.

Als het goed is, zullen in de komende periode hier dus geregeld stukjes staan waarin ik mijn gedachten laat gaan over boeken, artikelen, meningen, gebeurtenissen enzovoorts.

Voor nu laat ik het bij het uitspreken van dit voornemen en ga ik Twitter weer op!

Keuzes

Elke keer dat ik aan het opruimen, dan wel poetsen sla, neem ik me heilig voor om nu toch echt alles beter bij te houden. Om er gewoon voor te zorgen dat alles ook netjes blijft, of toch op z’n minst ervoor te zorgen dat als ik de volgende keer opruim, ik minder tijd kwijt ben. De prachtigste schema’s heb ik bedacht om ervoor te zorgen dat dat ook zou lukken. Nou ja, lang verhaal kort: dat lukt dus nooit. Binnen maximaal drie dagen is er zo veel ‘tussen gekomen’, dat alle ruimtes weer langzaam dichtslibben en is een familiediner nodig om voldoende reden te hebben weer eens een sopje te maken.

Hoe doen anderen dat toch? Eén vriendin is zo allergisch dat ze minimaal één maal per dag moet stofzuigen. Ja, zo kan ik het ook. Bij iemand anders komt haar moeder op donderdagen oppassen en die neemt gelijk de strijk mee (en de keukenkastjes en de badkamer en de …). “Maar ik zeg altijd: mam, ga nou lekker in de tuin zitten! Alleen doet ze dat nooit.”

Misschien moet ik mijn moeder…

Helaas, dit is om onoverkomelijke redenen onmogelijk geworden.

En mijn moeder ging dus gewoon wel lekker in de tuin zitten.

Genieten…

Tot nu toe is het weer al weer zo mooi geweest, dat ik in een paar maanden tijd al vaker op de tuin ben geweest dan in heel vorig jaar.

De meivakantie 2010 was kil en grijs, maar dit jaar is totaal anders!

Dochterlief kan zonder kippevel (kippenvel?) spelen in een opblaasbadje, ik loop en tuinier in zo luchtige mogelijke kleding en tuinMan staat in het zweet zijns aanschijns het tuinhuisje op te ruimen.

Het wordt nog wat dit jaar!

dochterlief zoekt verkoeling

Fiducie

Een paar weken geleden zag ik er even erg tegenop om weer naar de tuin te gaan. Het voelde of ik weer helemaal van voren af aan kon beginnen. Honderden opkomende bollen, aronskelken die almaar weliger tieren, uren werk en veel minder uren tijd om al dat werk in te doen – kortom, de twijfel sloeg even toe.

Was het nou wel zo’n goed idee geweest om een tuin te huren?

Maar! Gisteren bijna een hele dag heerlijk in de zon enkele tientallen bollen verwijderd, vlinderstruiken en hortensia’s gesnoeid én… de eerste sla, snijbiet en radijs gezaaid. Hiermee zal het zo’n vaart nog niet lopen, maar ik kon merken dat al mijn werk van de afgelopen anderhalf jaar niet helemaal voor niets was geweest, want dat zaaigoed kon er bijna zonder werk in!

Vandaag nog meer heerlijk zaaigoed aangeschaft. Wat peultjes, bonen, andijvie en kruiden en een experiment wat ik op het meest zonnige stukje van de tuin ga uitproberen: artisjok!

Ik geloof er dus weer in.

Dat u dat even weet.

Met hangen en wurgen

Hoe kan ik een foto van mijn aanwinst op de vrijmarkt verantwoorden voor een tuinblog?

Wel, door vast te stellen dat dit schattige groene theepotje bedoeld is voor het tuinhuisje natuurlijk!

voor maar 1 euro!

Karmeliterwater

Nog even over citroenmelisse.

Citaat uit de London Dispensary uit 1696: ‘Citroenmelisse zal, indien elke ochtend toegediend, iemand jonger maken, het denkvermogen versterken en een smachtende aard wat opvrolijken’.

Zo’n 150 jaar daarvoor maakte Karel V (en vele anderen) dankbaar gebruik van deze eigenschappen. Hij nam dagelijks een paar slokken Karmeliter water. De Benedictijnen hadden Dom Bénedictine en de Karmelieten konden blijkbaar moeilijk achter blijven. Mochten jullie (ik ga er maar van uit dat hééél veel mensen dit lezen…) ook een opkikkertje kunnen gebruiken – hier is het recept!

  • 25 gr vers citroenmelisseblad
  • 20 gr verse citroenschil
  • takje marjolein
  • ½ kaneelstokje
  • 5 hele kruidnagelen
  • 1 tl geraspte nootmuskaat
  • 2 cm verse engelwortelstengel
  • 300 ml wodka
  • Gebruik een vijzel om alle droge ingrediënten fijn te malen
  • doe alle bestanddelen (ook de verse) in een klein flesje en
  • voeg de wodka toe, goed afsluiten.
  • dit 10 dagen laten staan en iedere dag schudden.
  • zeef het dan door een katoenen of linnen doek en knijp deze goed uit zodat je alle vocht eruit haalt.
  • zeef het dan nogmaals, door een koffie – of theefilter in een schoon flesje.
  • gebruik dit als een parfum of in een aromalampje, verdund met water.
  • laat het nog drie weken staan op een koele, donkere plaats.

O, en al surfend net gelezen dat ‘eau des carmes’ in het Groot Dictee der Nederlandse Taal van 2008 zat!

Hier nog een origineler recept.

En in Leiden, bij drogisterij Boerhaave, schijn je het gewoon te kunnen kopen!

Over niet zo natuurlijke selectie

De meeste tuinen op ons complex zijn nogal keurig aangeharkt en die van ons, nou ja, niet zo…

Dat houden we voorlopig ook zo.

Maar dan is er nog steeds genoeg te doen.

Zo staat de tuin nogal vol. En voor een deel ook vol met veel van hetzelfde. Veel sedums bijvoorbeeld. Vind ik mooi, tuinMan niet zo, maar we hebben er in ieder geval geen acht van nodig.

sedum in najaar/winter

Nou is een sedum nog wel makkelijk te verwijderen. Dus daar blijft gewoon ééntje van staan en als we er toch meer van willen, splitsen we die wel weer.

Maar er staan ook flink wat groenblijvende struikjes (een heester, ietwat gelijkend op een buxus, maar ook weer niet. Als ik erachter kom hoe het heet laat ik het wel weten), waarvan wederom één misschien wel leuk is, maar tien wat te veel van het goede.

Deze wortelen echter heel diep en hardnekkig. De kleinere exemplaren kosten gemiddeld drie kwartier graven, trekken en vloeken om te verwijderen. De al wat grotere exemplaren krijg ik er dus niet uit.

Dan hebben we nog één of ander bessenstruikje waarvan het beste dat ervan gezegd kan worden is, dat-ie zich zo goed uitzaait door de hele tuin. En vogels vinden ‘m wel fijn, denk ik.

En heel veel citroenmelisse. Maar dat ruikt lekker. En dan mag je blijven.