Fiducie

Een paar weken geleden zag ik er even erg tegenop om weer naar de tuin te gaan. Het voelde of ik weer helemaal van voren af aan kon beginnen. Honderden opkomende bollen, aronskelken die almaar weliger tieren, uren werk en veel minder uren tijd om al dat werk in te doen – kortom, de twijfel sloeg even toe.

Was het nou wel zo’n goed idee geweest om een tuin te huren?

Maar! Gisteren bijna een hele dag heerlijk in de zon enkele tientallen bollen verwijderd, vlinderstruiken en hortensia’s gesnoeid én… de eerste sla, snijbiet en radijs gezaaid. Hiermee zal het zo’n vaart nog niet lopen, maar ik kon merken dat al mijn werk van de afgelopen anderhalf jaar niet helemaal voor niets was geweest, want dat zaaigoed kon er bijna zonder werk in!

Vandaag nog meer heerlijk zaaigoed aangeschaft. Wat peultjes, bonen, andijvie en kruiden en een experiment wat ik op het meest zonnige stukje van de tuin ga uitproberen: artisjok!

Ik geloof er dus weer in.

Dat u dat even weet.

Wensenlijstje

Vandaag aan dochterlief gevraagd welke groenten zij graag uit de tuin zou willen eten komend jaar. Welnu, hier volgt haar lijstje:

– aardappelen

– prei

– witte en groene bloemkool

– worteltjes

– kikkererwten

Van die laatste wens ga ik eerst maar eens uitzoeken of dat in ons klimaat te regelen valt. De rest gaat in ieder geval de komende maanden de grond in!

Onze aardappel

Na uitgebreid op mijn favoriete tuinbestelsite te hebben rondgeneusd, zijn tuinMan en ik maar gewoon naar de echte winkel gegaan. Die is namelijk op slechts 15 minuten rijden. Scheelt weer portokosten, nietwaar?

We hadden een hele lijst bij ons, waarover later ongetwijfeld meer. Op die lijst stonden twee soorten aardappels. En u raadt het al, we hebben natuurlijk een heel andere pootaardappel gekocht.

Waar gaan wij over een tijdje van smullen? Van ‘Sharpe’s Express’. Zeer geschikt voor klei-grond. En dat zal wel moeten, want onze grond is zo zwaar dat ik het plan om schorseneren te kweken maar heb laten varen.

Uit de beschrijving: ‘Een oud klei-aardappeltje met spits toelopende peervorm. Charles Sharpe ontwikkelde dit vroege ras. De knollen zijn bijzonder licht van schilkleur. Het ras is  nooit echt “doorgebroken” maar wordt vanwege de zeer goede smaak nog door enkele kwekers in stand gehouden.’

Nog wat verder op het web gesnuffeld en erachter gekomen dat-ie niet resistent is tegen aardappelziekte en ook geen grote opbrengsten geeft. Dat wordt dus afwachten!

We hebben zo’n 10 pootaardappeltjes. Die gaan we niet allemaal in de grond doen (gebrek aan ruimte). Dus wie interesse heeft, laat het maar weten in de commentaar-box!

voorkiemende aardappeltjes

Een zondagochtend in maart

Het wordt langzamerhand echt wel tijd om keuzes te maken voor onze tuin. De tuin is niet klein (vergeleken met een gemiddelde Nederlandse achtertuin), maar ook weer niet zo groot dat we onbeperkt kunnen planten wat we maar willen.

En dus zitten we achter de laptop het onszelf moeilijk te maken. De keus is namelijk verschrikkelijk groot.

We hebben ons voorlopige beperkt tot een paar pootaardappelen (precieze soort staat nog ter discussie) en vijf verschillende aardbeien, waarvan één voor ons balkon, want dat hebben we ook nog. En ik heb een assortiment van zes verschillende tomaten op het oog. Kunnen we wat uitproberen.

TuinMan zag op mijn favoriete website ook nog heel veel verschillende soorten knollen, waarvan de één in de beschrijving nog lekkerder klonk dan de andere.

Zo hebben we al heel veel in gedachten in de tuin staan. En dan hebben we nog niet eens worteltjes, bietjes, sla, kruisbes, spruitjes, framboos… en tuinMan wil ook nog een kersenboom…