mmmm!

Er staat nog een kleine portie prei in de tuin te wachten op consumptie, maar dit weekend hadden wij wat meer zin in lente-eten. Dat betekent natuurlijk: asperges!

Nu heb ik geen asperges in de tuin. Ten eerste schijnt dat nogal ingewikkeld te zijn, ten tweede is de klei zo zwaar dat zo’n asperge niet ver zou komen, laat staan nog enigszins recht zou zijn.

Asperges van de groenteboer dus, maar wel een voorgerecht uit de tuin. Een groot voordeel van een tuin waar je eigenlijk te weinig tijd voor hebt is namelijk dat er nog wel eens brandnetels willen groeien. Wij hebben dus heerlijk brandnetelsoep vooraf gegeten.

Uitje en knoflookteentje gefruit, brandnetel zo’n 10 minuten mee laten smoren. Papje van meel en melk erbij, groentenbouillon – mmmm!

Fiducie

Een paar weken geleden zag ik er even erg tegenop om weer naar de tuin te gaan. Het voelde of ik weer helemaal van voren af aan kon beginnen. Honderden opkomende bollen, aronskelken die almaar weliger tieren, uren werk en veel minder uren tijd om al dat werk in te doen – kortom, de twijfel sloeg even toe.

Was het nou wel zo’n goed idee geweest om een tuin te huren?

Maar! Gisteren bijna een hele dag heerlijk in de zon enkele tientallen bollen verwijderd, vlinderstruiken en hortensia’s gesnoeid én… de eerste sla, snijbiet en radijs gezaaid. Hiermee zal het zo’n vaart nog niet lopen, maar ik kon merken dat al mijn werk van de afgelopen anderhalf jaar niet helemaal voor niets was geweest, want dat zaaigoed kon er bijna zonder werk in!

Vandaag nog meer heerlijk zaaigoed aangeschaft. Wat peultjes, bonen, andijvie en kruiden en een experiment wat ik op het meest zonnige stukje van de tuin ga uitproberen: artisjok!

Ik geloof er dus weer in.

Dat u dat even weet.

Het gras is altijd groener

Een paar dagen bij vrienden in de buurt van Parijs geweest.  En het gras is altijd groener en de zon altijd warmer en de oogst altijd groter en de smaak altijd beter enzovoorts enzovoorts… (en de benzine altijd schaarser…).

Teruggekomen met enkele kilo’s kwetsen, walnoten, kastanjes, druiven. En het is allemaal even heerlijk.

Enige minpuntje: de kiwi’s waren nog niet rijp :)!

De aardappeleters!

Excuses voor de titel van dit blogje, maar de oogst van de eerste aardappels moet toch gevierd worden!

In het voorjaar vier pootaardappels ‘Sharpe’s Express’ geplant. Van alle vier groeiden stevige planten, die door het warme en droge weer wel wat te lijden hebben gehad.

De eerste plant een paar dagen geleden geoogst en het resultaat waren 15  aardappeltjes! Ik heb ze lekker gestoomd om zo veel mogelijk van de echte smaak te kunnen proeven en ze smaakten heerlijk!

nieuwe oogst

De ontdekking van de perenboom

De zomer liep al behoorlijk op zijn eind toen wij, in een verwaarloosd en overwoekerd hoekje van de tuin zowaar een perenboom ontdekten. Er zaten zelfs twee peren aan! Een paar weken later konden we deze proeven en ze smaakten heerlijk.

De perenboom zelf was ook behoorlijk overwoekerd, met een of andere woekerende klimplant (nog geen idee wat het is, kom ik ongetwijfeld ooit achter). Bovendien stonden er een aantal grote planten in de buurt.

Klimplant uit de boom geplukt, struiken en bomen vlak naast de boom gesnoeid en nu maar hopen dat we dit jaar iets meer dan twee peren hebben.

De bloesemknoppen geven in ieder geval hoop!

perenbloesem

Karmeliterwater

Nog even over citroenmelisse.

Citaat uit de London Dispensary uit 1696: ‘Citroenmelisse zal, indien elke ochtend toegediend, iemand jonger maken, het denkvermogen versterken en een smachtende aard wat opvrolijken’.

Zo’n 150 jaar daarvoor maakte Karel V (en vele anderen) dankbaar gebruik van deze eigenschappen. Hij nam dagelijks een paar slokken Karmeliter water. De Benedictijnen hadden Dom Bénedictine en de Karmelieten konden blijkbaar moeilijk achter blijven. Mochten jullie (ik ga er maar van uit dat hééél veel mensen dit lezen…) ook een opkikkertje kunnen gebruiken – hier is het recept!

  • 25 gr vers citroenmelisseblad
  • 20 gr verse citroenschil
  • takje marjolein
  • ½ kaneelstokje
  • 5 hele kruidnagelen
  • 1 tl geraspte nootmuskaat
  • 2 cm verse engelwortelstengel
  • 300 ml wodka
  • Gebruik een vijzel om alle droge ingrediënten fijn te malen
  • doe alle bestanddelen (ook de verse) in een klein flesje en
  • voeg de wodka toe, goed afsluiten.
  • dit 10 dagen laten staan en iedere dag schudden.
  • zeef het dan door een katoenen of linnen doek en knijp deze goed uit zodat je alle vocht eruit haalt.
  • zeef het dan nogmaals, door een koffie – of theefilter in een schoon flesje.
  • gebruik dit als een parfum of in een aromalampje, verdund met water.
  • laat het nog drie weken staan op een koele, donkere plaats.

O, en al surfend net gelezen dat ‘eau des carmes’ in het Groot Dictee der Nederlandse Taal van 2008 zat!

Hier nog een origineler recept.

En in Leiden, bij drogisterij Boerhaave, schijn je het gewoon te kunnen kopen!