Keuzes

Elke keer dat ik aan het opruimen, dan wel poetsen sla, neem ik me heilig voor om nu toch echt alles beter bij te houden. Om er gewoon voor te zorgen dat alles ook netjes blijft, of toch op z’n minst ervoor te zorgen dat als ik de volgende keer opruim, ik minder tijd kwijt ben. De prachtigste schema’s heb ik bedacht om ervoor te zorgen dat dat ook zou lukken. Nou ja, lang verhaal kort: dat lukt dus nooit. Binnen maximaal drie dagen is er zo veel ‘tussen gekomen’, dat alle ruimtes weer langzaam dichtslibben en is een familiediner nodig om voldoende reden te hebben weer eens een sopje te maken.

Hoe doen anderen dat toch? Eén vriendin is zo allergisch dat ze minimaal één maal per dag moet stofzuigen. Ja, zo kan ik het ook. Bij iemand anders komt haar moeder op donderdagen oppassen en die neemt gelijk de strijk mee (en de keukenkastjes en de badkamer en de …). “Maar ik zeg altijd: mam, ga nou lekker in de tuin zitten! Alleen doet ze dat nooit.”

Misschien moet ik mijn moeder…

Helaas, dit is om onoverkomelijke redenen onmogelijk geworden.

En mijn moeder ging dus gewoon wel lekker in de tuin zitten.