Over niet zo natuurlijke selectie

De meeste tuinen op ons complex zijn nogal keurig aangeharkt en die van ons, nou ja, niet zo…

Dat houden we voorlopig ook zo.

Maar dan is er nog steeds genoeg te doen.

Zo staat de tuin nogal vol. En voor een deel ook vol met veel van hetzelfde. Veel sedums bijvoorbeeld. Vind ik mooi, tuinMan niet zo, maar we hebben er in ieder geval geen acht van nodig.

sedum in najaar/winter

Nou is een sedum nog wel makkelijk te verwijderen. Dus daar blijft gewoon ééntje van staan en als we er toch meer van willen, splitsen we die wel weer.

Maar er staan ook flink wat groenblijvende struikjes (een heester, ietwat gelijkend op een buxus, maar ook weer niet. Als ik erachter kom hoe het heet laat ik het wel weten), waarvan wederom één misschien wel leuk is, maar tien wat te veel van het goede.

Deze wortelen echter heel diep en hardnekkig. De kleinere exemplaren kosten gemiddeld drie kwartier graven, trekken en vloeken om te verwijderen. De al wat grotere exemplaren krijg ik er dus niet uit.

Dan hebben we nog één of ander bessenstruikje waarvan het beste dat ervan gezegd kan worden is, dat-ie zich zo goed uitzaait door de hele tuin. En vogels vinden ‘m wel fijn, denk ik.

En heel veel citroenmelisse. Maar dat ruikt lekker. En dan mag je blijven.