mmmm!

Er staat nog een kleine portie prei in de tuin te wachten op consumptie, maar dit weekend hadden wij wat meer zin in lente-eten. Dat betekent natuurlijk: asperges!

Nu heb ik geen asperges in de tuin. Ten eerste schijnt dat nogal ingewikkeld te zijn, ten tweede is de klei zo zwaar dat zo’n asperge niet ver zou komen, laat staan nog enigszins recht zou zijn.

Asperges van de groenteboer dus, maar wel een voorgerecht uit de tuin. Een groot voordeel van een tuin waar je eigenlijk te weinig tijd voor hebt is namelijk dat er nog wel eens brandnetels willen groeien. Wij hebben dus heerlijk brandnetelsoep vooraf gegeten.

Uitje en knoflookteentje gefruit, brandnetel zo’n 10 minuten mee laten smoren. Papje van meel en melk erbij, groentenbouillon – mmmm!

Fiducie

Een paar weken geleden zag ik er even erg tegenop om weer naar de tuin te gaan. Het voelde of ik weer helemaal van voren af aan kon beginnen. Honderden opkomende bollen, aronskelken die almaar weliger tieren, uren werk en veel minder uren tijd om al dat werk in te doen – kortom, de twijfel sloeg even toe.

Was het nou wel zo’n goed idee geweest om een tuin te huren?

Maar! Gisteren bijna een hele dag heerlijk in de zon enkele tientallen bollen verwijderd, vlinderstruiken en hortensia’s gesnoeid én… de eerste sla, snijbiet en radijs gezaaid. Hiermee zal het zo’n vaart nog niet lopen, maar ik kon merken dat al mijn werk van de afgelopen anderhalf jaar niet helemaal voor niets was geweest, want dat zaaigoed kon er bijna zonder werk in!

Vandaag nog meer heerlijk zaaigoed aangeschaft. Wat peultjes, bonen, andijvie en kruiden en een experiment wat ik op het meest zonnige stukje van de tuin ga uitproberen: artisjok!

Ik geloof er dus weer in.

Dat u dat even weet.

Wensenlijstje

Vandaag aan dochterlief gevraagd welke groenten zij graag uit de tuin zou willen eten komend jaar. Welnu, hier volgt haar lijstje:

– aardappelen

– prei

– witte en groene bloemkool

– worteltjes

– kikkererwten

Van die laatste wens ga ik eerst maar eens uitzoeken of dat in ons klimaat te regelen valt. De rest gaat in ieder geval de komende maanden de grond in!

Het gras is altijd groener

Een paar dagen bij vrienden in de buurt van Parijs geweest.  En het gras is altijd groener en de zon altijd warmer en de oogst altijd groter en de smaak altijd beter enzovoorts enzovoorts… (en de benzine altijd schaarser…).

Teruggekomen met enkele kilo’s kwetsen, walnoten, kastanjes, druiven. En het is allemaal even heerlijk.

Enige minpuntje: de kiwi’s waren nog niet rijp :)!

De aardappeleters!

Excuses voor de titel van dit blogje, maar de oogst van de eerste aardappels moet toch gevierd worden!

In het voorjaar vier pootaardappels ‘Sharpe’s Express’ geplant. Van alle vier groeiden stevige planten, die door het warme en droge weer wel wat te lijden hebben gehad.

De eerste plant een paar dagen geleden geoogst en het resultaat waren 15  aardappeltjes! Ik heb ze lekker gestoomd om zo veel mogelijk van de echte smaak te kunnen proeven en ze smaakten heerlijk!

nieuwe oogst

Al doende…

Het wordt wel weer eens tijd om mijn virtuele plakboek bij te houden. En al mijn lezers (…) op de hoogte te brengen van alle wetenswaardigheden.

Ik ben er de afgelopen weken wel achter gekomen dat ik wat betreft de tomaten inderdaad iets te optimistisch was. De planten die ik zo vroeg buiten had gezet hebben de koude wel overleefd, maar hebben nog geen bloem voortgebracht, laat staan een tomaat. De planten die ik later buiten heb gezet doen het gelukkig iets beter. Eéntje (!) heeft zowaar bloemen…

Verder druk bezig geweest met het verwijderen van al die &%$#)*(^^&%!!-bollen in de tuin.  Zowat de hele tuin staat er vol mee, waardoor ik helaas niet zo veel eetbaars heb kunnen zaaien. Voordat ik één vierkante meter vrij heb, ben ik twee grote kruiwagens met bollen, distels en varens verder.

Maar goed, we hebben sla, veel geschoten rucola (blijft erg goed van smaak en de zaadpeulen bewaar ik lekker voor volgend jaar) en toch zeker 15 rode bessen!

De ontdekking van de perenboom

De zomer liep al behoorlijk op zijn eind toen wij, in een verwaarloosd en overwoekerd hoekje van de tuin zowaar een perenboom ontdekten. Er zaten zelfs twee peren aan! Een paar weken later konden we deze proeven en ze smaakten heerlijk.

De perenboom zelf was ook behoorlijk overwoekerd, met een of andere woekerende klimplant (nog geen idee wat het is, kom ik ongetwijfeld ooit achter). Bovendien stonden er een aantal grote planten in de buurt.

Klimplant uit de boom geplukt, struiken en bomen vlak naast de boom gesnoeid en nu maar hopen dat we dit jaar iets meer dan twee peren hebben.

De bloesemknoppen geven in ieder geval hoop!

perenbloesem

Onze aardappel

Na uitgebreid op mijn favoriete tuinbestelsite te hebben rondgeneusd, zijn tuinMan en ik maar gewoon naar de echte winkel gegaan. Die is namelijk op slechts 15 minuten rijden. Scheelt weer portokosten, nietwaar?

We hadden een hele lijst bij ons, waarover later ongetwijfeld meer. Op die lijst stonden twee soorten aardappels. En u raadt het al, we hebben natuurlijk een heel andere pootaardappel gekocht.

Waar gaan wij over een tijdje van smullen? Van ‘Sharpe’s Express’. Zeer geschikt voor klei-grond. En dat zal wel moeten, want onze grond is zo zwaar dat ik het plan om schorseneren te kweken maar heb laten varen.

Uit de beschrijving: ‘Een oud klei-aardappeltje met spits toelopende peervorm. Charles Sharpe ontwikkelde dit vroege ras. De knollen zijn bijzonder licht van schilkleur. Het ras is  nooit echt “doorgebroken” maar wordt vanwege de zeer goede smaak nog door enkele kwekers in stand gehouden.’

Nog wat verder op het web gesnuffeld en erachter gekomen dat-ie niet resistent is tegen aardappelziekte en ook geen grote opbrengsten geeft. Dat wordt dus afwachten!

We hebben zo’n 10 pootaardappeltjes. Die gaan we niet allemaal in de grond doen (gebrek aan ruimte). Dus wie interesse heeft, laat het maar weten in de commentaar-box!

voorkiemende aardappeltjes