Onkruid

Men zegt wel eens dat alles wat je niet in je tuin wilt hebben, onkruid is. In dat geval vind ik bollen onkruid, maar daar heb ik het al te veel over gehad :).

Nog een vervelend plantje vind ik onderstaand geval. Geen idee wat het is, maar haar (zijn?) wortels liggen verstopt in de hele tuin en het komt in de herfst o-ver-al op. Het wortelt diep en als je het niet snel weghaalt moet je bijna je eigen graf graven om het eruit te krijgen. In deze tijd van het jaar bloeit het met één grote bloem, die eigenlijk uit fel oranje bessen bestaat.

Iemand enig idee hoe dit spul heet?

grrr

En, niet dat ik enige hoop koester, iemand enig idee hoe ik ervan af kom?

Update: het is simpelweg aronskelk! Specifiek waarschijnlijk Arum Orientale, vanwege die oranje bessen.

Vanaf afgelopen herfst weer volop in de tuin aanwezig…

Het witte hoekje

Ik heb geen groot plan voor de tuin. Een hele tijd had ik helemaal geen plan voor de tuin. Ik ben gewoon ergens begonnen en ik zag wel waar ik uit kwam.

Voor 95% van de tuin is dat nog steeds zo.

Maar een klein stukje van de tuin heeft nu een klein eigen plannetje.

Geïnspireerd door de witte phloxen die daar al staan, heb ik vandaag een wit hoekje gemaakt. Tegen een al aanwezige rieten afscheiding heb ik witte lathyrus gezaaid.

witte lathyrus

Verder een witte  lupine.

lupine

 En een witte geranium ‘Ooievaarsbek’ (een echte geranium, geen pelargonium dus). 

geranium sanguineum

 Als bodembedekker heb ik sutera geplant.

sutera

Bovendien heb ik van een of ander kruipend plantje dat elders in de tuin staat, een stukje afgehaald en er ook bij gezet. Die heeft dus ook witte bloemetjes.

Op de fiets terug naar huis kreeg ik nog een ander lumineus idee.

De witte krokussen en de sneeuwklokjes verplaats ik ook naar dit hoekje. Als het goed is , heb ik dan bijna het hele jaar door witte bloemen in allerlei soorten, maten en hoogtes.

Dat is in ieder geval het plan. Als het ook zo uitkomt, laat ik het weten.

En als het allemaal anders loopt, ook!

Waar staan de tomaten?

Welnu, de tomaten staan verspreid door de hele tuin. En ik laat hier maar even weten waar precies, zodat ik het over een tijdje ook nog weet.

Tegenover de ingang van ons tuinhuisje staat links een Cherry Brandywine en rechts een Brin de Muguet.

Verder heb ik vandaag een stukje aan de linkerkant van het hoofdpad vrijgemaakt. Hier staat achterin nog een Cherry Brandywine, links vooraan nog een Brin de Muguet en rechts vooraan een Marmande. De laatste op advies van vader. Hij vindt dit de enige tomaat die de moeite van het kweken waard is. Als dank voor zijn bezoek heeft hij dus ook wat plantjes meegekregen vanochtend.

Bij onze ‘eetkamer’ is ook een mooi hoekje vrij, daar komt ook nog een Tomatito de Jalapa. Dan nog één of twee plantjes voor thuis op het balkon en het grote wachten kan beginnen!

De ontdekking van de perenboom

De zomer liep al behoorlijk op zijn eind toen wij, in een verwaarloosd en overwoekerd hoekje van de tuin zowaar een perenboom ontdekten. Er zaten zelfs twee peren aan! Een paar weken later konden we deze proeven en ze smaakten heerlijk.

De perenboom zelf was ook behoorlijk overwoekerd, met een of andere woekerende klimplant (nog geen idee wat het is, kom ik ongetwijfeld ooit achter). Bovendien stonden er een aantal grote planten in de buurt.

Klimplant uit de boom geplukt, struiken en bomen vlak naast de boom gesnoeid en nu maar hopen dat we dit jaar iets meer dan twee peren hebben.

De bloesemknoppen geven in ieder geval hoop!

perenbloesem

Wel aardbeien, geen aardbeien… toch aardbeien?

Een tijdje geleden had ik het over het aanschaffen van aardbeienplanten. Laat het daar nu helemaal niet de tijd voor zijn. Die worden blijkbaar in het najaar geplant… weer wat geleerd!

Nu stonden in de koude bak van onze tuin oude aardbeienplanten. Die waren blijkbaar zó oud, dat er geen vruchten meer van kwamen. Aangezien we de koude bak graag wilden gebruiken voor groenten en de planten niets meer opleverden, hebben we in het najaar alles eruit gehaald.

Achteraf bezien is het maar goed dat we dat niet al te grondig hebben gedaan. Er staan zeker vier kleine, jonge aardbeienplanten te lonken naar de lentezon.

lonkend naar de zon

De kwekerij op de vensterbank

Wat staat er allemaal te ontkiemen op onze vensterbank?

op de vensterbank

We hebben uien, prei, wortelen en radijsjes. En ja, deze kunnen misschien nu ook al in de volle grond, maar vanwege het weer waren we niet op de tuin…

Verder: Marmande vleestomaten op verzoek van vader, dus zowel voor hem als voor ons. Cherry brandywine kerstomaatjes voor broer én voor ons. Tomatito de Jalapa tomaten voor neefjes én voor ons. Brin de Muguet (alweer tomaten) alleen voor ons. We hebben het bij ‘slechts’ vier tomatensoorten gehouden. Ik ben zeer benieuwd naar de verschillende smaken…

tomaat no. 4

Een aantal tomatenplanten zal dichtbij huis blijven. Op ons balkon hebben we ook nog plek. Zo hebben we overal tomaten binnen handbereik.

Last but not least: tuinMan wilde heel graag zonnebloemen. Hij heeft drie soorten uitgezocht, waarvan we eentje nu hebben uitgezaaid: Russian Giant. Die zal de buren wel uit zicht houden zeker!

Onze aardappel

Na uitgebreid op mijn favoriete tuinbestelsite te hebben rondgeneusd, zijn tuinMan en ik maar gewoon naar de echte winkel gegaan. Die is namelijk op slechts 15 minuten rijden. Scheelt weer portokosten, nietwaar?

We hadden een hele lijst bij ons, waarover later ongetwijfeld meer. Op die lijst stonden twee soorten aardappels. En u raadt het al, we hebben natuurlijk een heel andere pootaardappel gekocht.

Waar gaan wij over een tijdje van smullen? Van ‘Sharpe’s Express’. Zeer geschikt voor klei-grond. En dat zal wel moeten, want onze grond is zo zwaar dat ik het plan om schorseneren te kweken maar heb laten varen.

Uit de beschrijving: ‘Een oud klei-aardappeltje met spits toelopende peervorm. Charles Sharpe ontwikkelde dit vroege ras. De knollen zijn bijzonder licht van schilkleur. Het ras is  nooit echt “doorgebroken” maar wordt vanwege de zeer goede smaak nog door enkele kwekers in stand gehouden.’

Nog wat verder op het web gesnuffeld en erachter gekomen dat-ie niet resistent is tegen aardappelziekte en ook geen grote opbrengsten geeft. Dat wordt dus afwachten!

We hebben zo’n 10 pootaardappeltjes. Die gaan we niet allemaal in de grond doen (gebrek aan ruimte). Dus wie interesse heeft, laat het maar weten in de commentaar-box!

voorkiemende aardappeltjes

Een zondagochtend in maart

Het wordt langzamerhand echt wel tijd om keuzes te maken voor onze tuin. De tuin is niet klein (vergeleken met een gemiddelde Nederlandse achtertuin), maar ook weer niet zo groot dat we onbeperkt kunnen planten wat we maar willen.

En dus zitten we achter de laptop het onszelf moeilijk te maken. De keus is namelijk verschrikkelijk groot.

We hebben ons voorlopige beperkt tot een paar pootaardappelen (precieze soort staat nog ter discussie) en vijf verschillende aardbeien, waarvan één voor ons balkon, want dat hebben we ook nog. En ik heb een assortiment van zes verschillende tomaten op het oog. Kunnen we wat uitproberen.

TuinMan zag op mijn favoriete website ook nog heel veel verschillende soorten knollen, waarvan de één in de beschrijving nog lekkerder klonk dan de andere.

Zo hebben we al heel veel in gedachten in de tuin staan. En dan hebben we nog niet eens worteltjes, bietjes, sla, kruisbes, spruitjes, framboos… en tuinMan wil ook nog een kersenboom…

Wat te planten en wanneer

Zo langzamerhand begint het te kriebelen – ik wil planten, zaaien, oogsten, inmaken!

Afgezien van het feit dat de tuin nog een grote rommel is (ik durf daarvan geen foto’s te laten zien), is het ook nog erg vroeg in het jaar.

Een plan maken is echter geen slecht idee. Tot nu toe heb ik vooral vage ideeën over wat ik wil. Schorseneren bijvoorbeeld (daarover een andere keer meer) en geen uien maar wel sjalotten. En veel tomaten want ik wil groene tomatenjam maken en ketchup en gedroogde tomaten op olie en.. en .. en..

U begrijpt dat ik voorlopig nog genoeg inspiratie heb om een paar posts te vullen.

Maar, ter zake.

In één van mijn tuinboeken stond dat het langzamerhand tijd werd om aardappelen voor te kiemen, zodat ze over een paar weken in de grond kunnen. Terloops vermeldde ik dat in een telefoongesprek met mijn vader. “Daarvoor is het nog véél te vroeg. Je moet aardappelen pas na Sint Joep de grond in doen!”

Daar wachten we dus maar op. Kan ik nog even het web op om lekkere pootaardappelen te vinden.

Wie suggesties heeft of nog meer heiligen kent die het tuinwerk beïnvloeden – ik lees het graag!