Keuzes

Elke keer dat ik aan het opruimen, dan wel poetsen sla, neem ik me heilig voor om nu toch echt alles beter bij te houden. Om er gewoon voor te zorgen dat alles ook netjes blijft, of toch op z’n minst ervoor te zorgen dat als ik de volgende keer opruim, ik minder tijd kwijt ben. De prachtigste schema’s heb ik bedacht om ervoor te zorgen dat dat ook zou lukken. Nou ja, lang verhaal kort: dat lukt dus nooit. Binnen maximaal drie dagen is er zo veel ‘tussen gekomen’, dat alle ruimtes weer langzaam dichtslibben en is een familiediner nodig om voldoende reden te hebben weer eens een sopje te maken.

Hoe doen anderen dat toch? Eén vriendin is zo allergisch dat ze minimaal één maal per dag moet stofzuigen. Ja, zo kan ik het ook. Bij iemand anders komt haar moeder op donderdagen oppassen en die neemt gelijk de strijk mee (en de keukenkastjes en de badkamer en de …). “Maar ik zeg altijd: mam, ga nou lekker in de tuin zitten! Alleen doet ze dat nooit.”

Misschien moet ik mijn moeder…

Helaas, dit is om onoverkomelijke redenen onmogelijk geworden.

En mijn moeder ging dus gewoon wel lekker in de tuin zitten.

Onkruid

Men zegt wel eens dat alles wat je niet in je tuin wilt hebben, onkruid is. In dat geval vind ik bollen onkruid, maar daar heb ik het al te veel over gehad :).

Nog een vervelend plantje vind ik onderstaand geval. Geen idee wat het is, maar haar (zijn?) wortels liggen verstopt in de hele tuin en het komt in de herfst o-ver-al op. Het wortelt diep en als je het niet snel weghaalt moet je bijna je eigen graf graven om het eruit te krijgen. In deze tijd van het jaar bloeit het met één grote bloem, die eigenlijk uit fel oranje bessen bestaat.

Iemand enig idee hoe dit spul heet?

grrr

En, niet dat ik enige hoop koester, iemand enig idee hoe ik ervan af kom?

Update: het is simpelweg aronskelk! Specifiek waarschijnlijk Arum Orientale, vanwege die oranje bessen.

Vanaf afgelopen herfst weer volop in de tuin aanwezig…

Al doende…

Het wordt wel weer eens tijd om mijn virtuele plakboek bij te houden. En al mijn lezers (…) op de hoogte te brengen van alle wetenswaardigheden.

Ik ben er de afgelopen weken wel achter gekomen dat ik wat betreft de tomaten inderdaad iets te optimistisch was. De planten die ik zo vroeg buiten had gezet hebben de koude wel overleefd, maar hebben nog geen bloem voortgebracht, laat staan een tomaat. De planten die ik later buiten heb gezet doen het gelukkig iets beter. Eéntje (!) heeft zowaar bloemen…

Verder druk bezig geweest met het verwijderen van al die &%$#)*(^^&%!!-bollen in de tuin.  Zowat de hele tuin staat er vol mee, waardoor ik helaas niet zo veel eetbaars heb kunnen zaaien. Voordat ik één vierkante meter vrij heb, ben ik twee grote kruiwagens met bollen, distels en varens verder.

Maar goed, we hebben sla, veel geschoten rucola (blijft erg goed van smaak en de zaadpeulen bewaar ik lekker voor volgend jaar) en toch zeker 15 rode bessen!

Overal bloembollen

Degene die vóór ons tuin 51 had, hield blijkbaar erg van bloemen. Zo zeer, dat zij de hele tuin volgeplant heeft met bloembollen. Afhankelijk van mijn bui beschouw ik deze als een vrolijke, dan wel een onwelkome verrassing.

overal bollen

Want net waar ik de eerste radijsjes had willen zetten, staan heel veel narcissen onschuldig in knop te staan. En waar tuinMan een paar weken geleden een stuk tuin had vrijgemaakt om daar later maïs te kunnen zetten, staan nóg meer narcissen. Werkelijk bijna overal staan blauwe druifjes, narcissen en tulpen.

zelfs in de verwaarloosde tuineethoek

Voor nu mogen ze blijven, maar als ze zijn uitgebloeid haal ik ze uit de grond. En in het najaar plant ik ze wel weer. Maar dan waar ík ze wil hebben.

Wel aardbeien, geen aardbeien… toch aardbeien?

Een tijdje geleden had ik het over het aanschaffen van aardbeienplanten. Laat het daar nu helemaal niet de tijd voor zijn. Die worden blijkbaar in het najaar geplant… weer wat geleerd!

Nu stonden in de koude bak van onze tuin oude aardbeienplanten. Die waren blijkbaar zó oud, dat er geen vruchten meer van kwamen. Aangezien we de koude bak graag wilden gebruiken voor groenten en de planten niets meer opleverden, hebben we in het najaar alles eruit gehaald.

Achteraf bezien is het maar goed dat we dat niet al te grondig hebben gedaan. Er staan zeker vier kleine, jonge aardbeienplanten te lonken naar de lentezon.

lonkend naar de zon

Wat te planten en wanneer

Zo langzamerhand begint het te kriebelen – ik wil planten, zaaien, oogsten, inmaken!

Afgezien van het feit dat de tuin nog een grote rommel is (ik durf daarvan geen foto’s te laten zien), is het ook nog erg vroeg in het jaar.

Een plan maken is echter geen slecht idee. Tot nu toe heb ik vooral vage ideeën over wat ik wil. Schorseneren bijvoorbeeld (daarover een andere keer meer) en geen uien maar wel sjalotten. En veel tomaten want ik wil groene tomatenjam maken en ketchup en gedroogde tomaten op olie en.. en .. en..

U begrijpt dat ik voorlopig nog genoeg inspiratie heb om een paar posts te vullen.

Maar, ter zake.

In één van mijn tuinboeken stond dat het langzamerhand tijd werd om aardappelen voor te kiemen, zodat ze over een paar weken in de grond kunnen. Terloops vermeldde ik dat in een telefoongesprek met mijn vader. “Daarvoor is het nog véél te vroeg. Je moet aardappelen pas na Sint Joep de grond in doen!”

Daar wachten we dus maar op. Kan ik nog even het web op om lekkere pootaardappelen te vinden.

Wie suggesties heeft of nog meer heiligen kent die het tuinwerk beïnvloeden – ik lees het graag!